شهسوارا ! گشتهام بر توسن فكرت سوار * اشهب « 9 » نطقم درين ره مىنمايد لاغرى
دارم از الطاف بىپايان تو اميد آن * كز عنايت يك زمان در حال زارم بنگرى
شوى از مرآت حالم زنگ آز و حرص را * راه مىيابم به مطلب گر نمايى رهبرى
گر رسد يك جذبه از لطفت به « لامع » مىرسد * گر ثناخوانى كند بر جمله اقران مهترى
مىدهد داد سخن در مدحت آل نبى * گر عنايات خدا سازد در آنش ياورى
باد روشن محفل اقبال احبابت مدام * بر فلك تا نور بخشد مهر و ماه و مشترى
روز و شب تاريك بادا كلبهء اعداى تو * تا كه شام آيد به ملك صبح در غارتگرى « * »
هامش
( 9 ) - اشهب : اسب خاكسترى ، سياه و سپيد . اشهب نطق : اضافه تشبيهى است .
* ديوان لامع ، محمد رفيع بن عبد الكريم درميانى به كوشش دكتر محمود رفيعى - دكتر مظاهر مصفّا ، 1365 ه . ش ، تهران ، ص 66 .