چهار ساله و در كنار جدّش حضرت سيد الشهدا بوده است .
دوران امامت امام محمد باقر ( ع ) از سال 95 هجرى آغاز شده و تا سال 114 هجرى يعنى مدت 19 سال و چند ماه ادامه داشته است . در دورهء امامت امام محمد باقر ( ع ) و فرزندش امام جعفر صادق ( ع ) مسائلى مانند انقراض امويان و بر سر كار آمدن عباسيان و پيدا شدن مشاجرات سياسى و ترجمهء كتابهاى فلسفى و مجادلات كلامى مطرح مىشود . اين موقعيّت كه به مشاجرات سياسى و قدرت طلبيهاى گروهها اختصاص يافته بود از جهت علمى بسيار مساعد بود . بدين جهت حضرت امام باقر ( ع ) و امام صادق ( ع ) به نشر تعليمات اسلامى و معارف مكتب جعفرى اقدام كردند كه موجب تربيت شاگردان زيادى گرديد و در پرتو فعاليتهاى دينى ، فقه آل محمد ( ص ) تدوين و تدريس مىشد . بارى امام باقر ( ع ) و فرزندش امام صادق ( ع ) منبع انوار حكمت و معدن احكام الهى بودند و در زمان آن دو بزرگوار عالمان و فقيهان بسيارى تربيت شدند .
حضرت امام باقر ( ع ) 19 سال و ده ماه پس از شهادت پدر بزرگوارش حضرت امام زين العابدين ( ع ) زندگى كرد و در تمام اين مدت به انجام دادن وظايف خطير امامت و ارشاد پرداخت ؛ سرانجام در هفتم ذى حجهء سال 114 هجرى در سن 57 سالگى در مدينه به وسيلهء هشام مسموم گرديد و چشم از جهان فرو بست .
شاعران در مدح و منقبت و مصيبت آن حضرت اشعارى سرودهاند .
مناقب و مراثى اهل بيت ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 156
مساهمون: احمد احمدى بيرجندى
ص١٥٦