محمد على مردانى معاصر
40 خطاب به حضرت سيّد الساجدين امام زين العابدين ( ع )
اى تشنهاى كه بر لب دريا گريستى * از ديده خون ز مرگ احبّا گريستى
تنها نه بهر تشنه لبان اشك ريختى * ديدى چو كام تشنهء سقا گريستى
بيمار و زار و خسته و بىيار و بىمعين * عمرى درين مصيبت عظمى گريستى
يعقوب آل عصمت اگر خوانمت رواست * چون در فراق يوسف زهرا گريستى
آن جا پدر ز هجر پسر گريه كرد ليك * اين جا تو در مصيبت بابا گريستى
چل سال بعد واقعهء جانگداز طف * در آتش فراق تو تنها گريستى
گاهى به ياد وقعهء خونين كربلا * گاهى به ياد شام غم افزا گريستى
بگذشت چون به پيش رخت سرو قامتى * بر قلب داغديدهء ليلى گريستى
در ماتم سه سالهء بىياور حسين * بر سوز آه زينب كبرى گريستى
بودى مدام صائم و قائم تمام عمر * روز اشك غم فشاندى و شبها گريستى
« مردانى » از مصيبت جانسوز عابدين * تا باشدت ذخيره به فردا گريستى « * »
هامش
* فروغ ايمان ، مجموعهء اشعار ، محمد على مردانى ، مؤسسهء مطبوعاتى امير كبير ، تهران ، 1367 ه . ش ، ص 279 .