واعظ قزوينى قرن يازدهم هجرى
30 در مدحت چراغ ديدهء عباد حضرت سجاد ( ع )
ز شوق ، اهل نظر مىدوند بر در و بام * زكات حُسن ستانند تا ز ماه صيام
ز نور ديده در و بامها چراغان است * براى مقدم اين ماه ، آفتاب غلام
مه مبارك رخسار ميمنتْ مقدم * مه سعادتْ آغاز مغفرتْ انجام
چه ماه ؟ آن كه برد حسن حيرت افزايش * ز كار ، دست و دل خلق روزگار تمام
زند به چرخ شكر خنده گاه از گل صبح * كشد به خاك گه از ناز حُسن ، طرّهء شام
به رويش از شب قدر است عنبرين خالى * كه باشد از دل و جانش هزار ماه ، غلام