تو خطبه خواندى و بر هم زدى اساس ستم * ستمگر از سخنت جا به خاك ذلّت داشت
تو خطبه خواندى و سوزاندى و مجسّم شد * على كه در سخنش گرمى قيامت داشت
پيام خون و شرف را به شام و كوفه رساند * صداى روح نوازت كه رنگ محنت داشت
به هر بهانه به تفسير انقلاب نشست * كلام روح فزايت كه رنج غربت داشت
هلال يك شبهات جلوه كرد از سر نى * كه با تو سوخته دل اشتياق صحبت داشت
پس از زيارت خون سر تو از محمل « 2 » * شفق طلوع نمىكرد اگر مروّت داشت « * »
هامش
( 2 ) - محمل : اشاره دارد به حالت تأثر شديد حضرت زينب ( س ) در ديدار سر برادر كه گفتهاند آن عليا مخدّره بشدّت سر خود را به كناره و چوبهء محمل زد و خون مقدّسش از آن جراحت جارى شد .
* نقل از خراسان فرهنگى ، سال اول ، مرداد و شهريور ماه ، 1370 ه . ش .