تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مناقب فاطمى در شعر فارسى ( فارسي ) — صفحة 54

مساهمون:

ص٥٤
بود ز اسرار خلقت بىخبر تا عارف و عامى * بود تا عالَم محشر نهان از كودن و دانا
بهار عمر انصار تو ز آسيب خزان ايمن * نهار بخت اغيار تو ، همرنگ شب يلدا
رسد تا بوى مهرت بر مشام از گفتهء صابر * بود ذرّات خاكم در هوايت تا هواپيما

پانوشتها

شرح
0315945 خ 0 ( 1 ) خ . زريون : گل شقايق ( نفيسى ) . 0315945 خ 0 ( 2 ) خ . سينا : نام كوهى است به شام آن را طور سينا گويند ( غياث ) . 1315945 خ 0 ( 3 ) خ . رطب اللسان : ترزبان ، شيرين زبان ( معين ) . 1315945 خ 0 ( 4 ) خ . دوحه : درخت . 1315945 خ 0 ( 5 ) خ . بطحا : وادى مكّه معظّمه و گاهى از بطحا مكّه مراد باشد و در اصل به معنى زمين فراخ كه گذرگاه آب سيل باشد ( غياث ) . 1315945 خ 0 ( 6 ) خ . سها : ستاره‌اى است باريك در بنات النعش ( غياث ) . 1315945 خ 0 ( 7 ) خ . لعيا : خدمتگزار حضرت فاطمهء زهرا ( س ) دايهء حضرت امام حسين ( ع ) . 1315945 خ 0 ( 8 ) خ . قاف ( كوه قاف ) : نام كوهى كه در گرداگرد عالم است . گويند سيمرغ ، يا عنقا ، مرغ افسانه‌اى در آن‌جا دارد . 1315945 خ 0 ( 9 ) خ . ذيل : دامن - عروة الوثقى : دستاويز محكم . 1315945 خ 0 ( 10 ) خ . سبحان الّذى اسرى : پاك و منزّه است خدايى كه شبى بندهء خود [ محمد ( ص ) ] را از مسجد الحرام به مسجد اقصى سير داد ( آيهء نخست از سورهء اسرى : اين آيه مربوط است به معراج پيامبر ( ص ) ) .
مناقب فاطمى در شعر فارسى ( فارسي ) — صفحة 54 | احمد احمدى بيرجندى