تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مناقب فاطمى در شعر فارسى ( فارسي ) — صفحة 57

مساهمون:

ص٥٧
على موسى الرضا شاهى كه ذاتش * بود پر از صفات ذات داور
شهنشاهى كه برق قهر او زد * به ملك كفر و كاخ شرك آذر

پانوشتها

شرح
7415945 خ 0 ( 1 ) خ . هشت : از مصدر هشتن ، نهادن ، گذاشتن . 7415945 خ 0 ( 2 ) خ . حرباء : كربسه ، چلپسه ، آفتاب پرست . 7415945 خ 0 ( 3 ) خ . مشكوى : بتخانه ، مجازا حرمسرا . 8415945 خ 0 ( 4 ) خ . بيضهء بيضاء : كنايه از خورشيد است كه همچون گوى مدوّر بسيار روشن مىنمايد . 8415945 خ 0 ( 5 ) خ . سليل : بچه و فرزند . 8415945 خ 0 ( 6 ) خ . صخرهء صمّا : سنگ سخت ، و سنگى است در بيت المقدّس كه آن را ( صخرهء صمّا ) نيز گويند ( غياث ) . 8415945 خ 0 ( 7 ) خ . فرقد : يكى از دو ستاره‌اى كه نزديك قطب شمالى است و گرداگرد قطب مىگردند و از شام تا صبح ظاهر باشند و غائب نمىشوند ( غياث ) . 8415945 خ 0 ( 8 ) خ . ديهيم : تاج . 8415945 خ 0 ( 9 ) خ . افسر : تاج . 8415945 خ 0 ( 10 ) خ . اذفر : تيز و خالص ( مشك اذفر مشك خالص و پربو ) .