[ 7 ] محمد بن حسام الدين معروف به ابن حُسام از گويندگان قرن نهم هجرى و همزمان با عهد شاهرخ تيمورى است . وى در بيتى از اشعارش به نسب خويش اشارتى دارد بدينسان :
محمد بن حسام و محمد بن حسن * كه هست خاك قهستان ترا مقام و وطن
ابن حسام همچون غالب شاعران زمانش مذهب شيعه داشته و در مدايح حضرت رسول اكرم ( ص ) و ائمّه معصومين ( ع ) اشعار زيادى سروده است . علاوه بر ديوان ، خاورنامه در غزوات حضرت على ( ع ) كه شامل 25000 بيت و به شيوهء شاهنامهء فردوسى است اثر طبع او مىباشد . ابن حسام در ربيع الآخر سال 875 هجرى در قصبهء خوسف ( واقع در چهار فرسنگى غرب بيرجند ) چشم از جهان فرو بست .
فى مناقب شاه خراسان على بن موسى الرّضا عليه التحيه « 1 »
عبير مىدَمَد از ناف آهويان ختن * بتاب طرّه و نرخ عبيرشان بشكن
نه از خطاست كه از چين طرّهء تو بَرَد * صبا ، شَمامهء 7150945 خ 0 1 خ مشك خطابه خاك ختن
چو سايه در ظلمات حجاب خويش بماند * ز رشك قد تو در باغ ، سرو سايه فكن
ز بوى طرّهء تو چون شميم 6350945 خ 0 2 خ باد شمال * معنبرست رياحين معطّر است چمن
به اعتدال چو سروى به طرّه چون سنبل * به بوى زلف بنفشه ، به رنگ چهره سمن
هماى جلوه و طاووسْ شكل و كبكْ خَرام * تذروْ زينت و طوطىْ مَقال و فاختهْ فن
نشانهء رخ و زلفت گل است و سنبلتر * نمونهء خدّ 9150945 خ 0 3 خ و خطّت شقايق است و دمن
چو سرو اگر بخرامى به جانب گلزار * به خود فرو شود از رشك سنبلت ، سوسن
هامش
( 1 ) ديوان خطى ، نسخهء انجمن آثار ملّى ، نيز نسخهء كتابخانهء ملك .