تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — صفحة 212

مساهمون:

ص٢١٢
[ 52 ] دكتر قاسم رسا در سال 1290 شمسى در تهران ولادت يافت و در سنين نوجوانى به مشهد رفت و تا آخر عمر در آنجا زيست بدين جهت است كه شاعر خود را پرورش يافتهء خاك خراسان مىخواند . پدرش شيخ محمد حسن رسا مردى مؤمن و خوش مشرب بود . رسا در سال 1315 شمسى در رشتهء طب فارغ التحصيل شد و مدتى در خراسان به طبابت و معاونت بهدارى خراسان مشغول بود . دكتر رسا ملك الشعراى آستان قدس رضوى در ادبيات ، لغت و تاريخ مهارتى داشت . اشعار وى روان و عموما ساده و بيشتر در مدح ائمهء معصومين عليهم السلام است . تاريخ وفات وى 1356 شمسى است .

در ميلاد مقدّس امام هشتمين ( ع ) « 1 »

آمد بهار و شد جوان گيتى ز فرّ فروردين * باغ و چمن از خرّمى شد رشك فردوس برين
باد صبا دامن كشان بر دشت و صحرا شد وزان * از سبزه گوئى پرنيان گسترده بر روى زمين
كردند رنگين پيرهن بر تن عروسان چمن * شد باغ و صحرا و دمن پر لاله و پر ياسمين
زد سبزه صف از حدّ فزون ، لاله ز خاك آمد برون * آن پرچمى زد سبزگون وين خيمه گاهى آتشين
هامش
( 1 ) ديوان دكتر قاسم رسا ، به كوشش يد الله سحابى ، تهران ، 1340 شمسى .