[ 19 ] خالد نقشبندى : از مشايخ متأخر صوفيّه و از بزرگان فرقهء نقشبندى است . اصل او از سليمانيّه بود . مدتها در دمشق و شام به ارشاد خلق پرداخت . آثارش عبارتند از : ديوان اشعار فارسى ، فرائد الفوائد ، رساله الرابطه فى اصطلاح سادة النقشبنديّه .
وى در سال 1242 قمرى در شام وفات يافت .
در مدح امام هشتم ( ع ) « 1 »
اين بارگاه كيست كه از عرش برتر است * وز نور گنبدش همه عالم منوّر است
از شرم شمسه 0470945 خ 0 1 خ هاى زرش كعبتين 5570945 خ 0 2 خ شمس * در تخته نرد چرخ چهارم به ششدر است 3470945 خ 0 3 خ
وز انعكاس صورت گل آتشين او * بر سنگ جاى لغزش پاى سمندر است
نعمان خجل ز طرح اساس خور نقش 4470945 خ 0 4 خ * كسرى شكسته دل پى طاق مكسّر 5470945 خ 0 5 خ است
بهر نگاهبانى كفش مسافران * بر درگهش هزار چو خاقان و قيصر است
اين بارگاه قافله سالار اوليا است * اين خوابگاه نور دو چشم پيمبر است
اين جاى حضرتيست كه از شرق تا به غرب * وز قاف تا به قاف جهان سايه گستر است
اين روضهء رضاست كه فرزند كاظم است * سيراب نوگلى ز گلستان جعفر است
سرو سهى ز گلشن سلطان اوليا است * نوباوهء صديقهء زهرا و حيدر است
مرغ خرد به كاخ كمالش نمىپرد * بر كعبه كى مجال عبور كبوتر است
تا همچو جان زمين تن پاكش به بر گرفت * او را هزار فخر بر اين چرخ اخضر است
بر اهل باطن آنچه ز اسرار ظاهر است * در گوشهء ضمير مصفّاش مضمر است
خورشيد كسب نور كند از جمال او * آرى جزا موافق احسان مقرّر است
هامش
( 1 ) تحفهء سرمدى ، به كوشش محمد على فتى ، قم ، چاپ حكمت ، 1347 ش .