براى نابودى و بسازيد براى ويرانى . » ابن ابى الحديد مى گويد : اين حرف لام كه در كلمات موت و فنا و خراب آمده است در اصطلاح لام عاقبت نام دارد و نظير اين گفتار خداوند متعال است كه مى فرمايد : « فاَلتْقَطَهَُ آلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُونَ لَهُمْ عَدُوًّا وَ حَزَناً » ، « پس خاندان فرعون او - موسى - را برگرفتند تا براى آنان دشمن و مايهء اندوه باشد . » ، كه خاندان فرعون به اين منظور او را بر نداشتند بلكه فرجام آن چنان شد كه مايهء دشمنى و اندوه گرديد . نظير ديگرش اين كلام است : « فللموت ما تلد الوالدة » ، « آنچه مادر مى زايد سر انجام براى مرگ است . » . نظير ديگرش اين گفتار خداوند است كه مى فرمايد : « وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ » كه منظور اين نيست براى جهنم آنان را آفريده باشد بلكه آنان را آفريده است ولى انجام دادن كار ايشان چنان شده است كه به جهنم در افتادهاند ، و بدين گونه پاسخ بسيارى از آيات متشابه كه مورد استناد جريان است ، داده مىشود . خلاصهء مقصد و فحواى اين سخن هشدار به اين معناست كه دنيا خانهء ناپايدار و محل رنج است نه خانهء پايدار و سلامت ، و اينكه فرزند مى ميرد و خانهها ويران مىشود و اموالى كه اندوخته مى گردد ، نابود خواهد شد .
حكمت ( 129 )
الدنيا دار ممر ، لا دار مقر ، و الناس فيها رجلان : رجل باع نفسه فاوبقها ، و رجل اتباع نفسه فاعتقها . « دنيا سراى گذشتن است نه قرارگاه و مردم در آن دو گونهاند : يكى آنكه خود را فروخت و به هلاك انداخت ، ديگرى كه خود را خريد و آزاد ساخت . » عمر بن عبد العزيز روزى به همنشينان خود گفت : به من خبر دهيد احمق تر مردمان