دريغ مى دارد ، و از دوستى تبهكار بپرهيز كه تو را به بهاى اندك مى فروشد ، و از دوستى دروغگو بپرهيز كه چون سراب است دور را به تو نزديك و نزديك را به تو دور مى نمايد . »
حكمت ( 38 )
لا قربة بالنّوافل اذا اضرّت بالفرائض . « اگر مستحبات ، واجبات را زيان رساند موجب نزديك شدن - به خدا - نخواهد بود . » اين سخن را ممكن است به حقيقت معنى كرد و ممكن است بر مجاز حمل كرد .
اگر آن را به حقيقت معنى كنيم بسيارى از فقيهان در مذاهب مختلف همين گونه معنى كردهاند و در مذهب اماميه هم همين گونه است ، يعنى انجام دادن كار مستحبى بر كسى كه قضاى واجب بر عهدهء اوست صحيح نيست نه در مورد نماز و نه در ديگر عبادات . در مورد حج ميان همهء مسلمانان اتفاق است كه براى كسى كه مستطيع بوده و حج واجب انجام نداده است ، جايز نيست حج مستحبى انجام دهد و بر فرض كه نيت مستحب كند حج او به حساب حج واجب نهاده مىشود . اما در مورد زكات هيچ كس را نمى شناسم كه بگويد پرداخت زكات مستحبى - صدقه - براى كسى كه زكات واجب را پرداخت نكرده است ثواب ندارد .
و اگر اين سخن را به مجاز معنى كنيم ، معنى آن چنين است كه بايد آنچه را كه مهم است بر آنچه كه مهم نيست مقدم بدارند و در آداب دربارى و برادرانه هم همين گونه است ، نظير آنكه به كسى سفارش مى كنى و مى گويى نبايد پيش از تعظيم و خدمت به فرزند پادشاه به حاجب تعظيم و خدمت كنى كه مقصود تو از تعظيم و خدمت تقرب به پادشاه است و در صورتى كه خدمت به غلام پادشاه را مقدم بر خدمت به پسر او قرار دهى ، بديهى است كه مايهء تقرب نيست .
ولى بايد سخن على عليه السّلام را حمل بر معنى حقيقى كرد كه اهتمام