اللهم هؤلاء ائمتنا و سادتنا و كبراؤنا ، بهم نتولّى و من اعدائهم نتبرّى .
اى بار خدايا اين جماعت امامان و پيشوايان ما و مهتران و سيّدان و بزرگان مايند ، بديشان تولّى مىكنيم و از دشمنان ايشان تبرّى مىنمائيم .
بدان كه از عبادات مشهور ميان مردم تولّى و تبرّى است ، و جماعت اماميّه گفتهاند كه او جزو ايمانست و ايمان بىاو باطل است ، و ما اولا « 1 » بيان معنى آن بنماييم .
پس گوييم معنى تولّى در لغت اينجا خود را موصوف ساختن است به ولائى و دوستى كسى ، و او را والى متصرف در امور خود دانستن و معنا تبرّى خود را برى ساختن از كسى و بيزار شدن ؛ و او را دشمن خود شمرد ؛ و تولّى در عرف مذهب اماميه عبارت از آن است كه خود را به و لا و محبّت حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم امير المؤمنين عليه السّلام و اولاد او خصوصا اين يازده امام موصوف سازند . و ايشان را والى و متصرف در امور خود دانند ؛ و تبرّى آنكه از دشمنان ايشان بيزار شوند و خود را از ايشان برى سازند . و مذهب اماميّه آن است كه اين تولّى و تبرّى هر يكى جزو ايمانند و اگر كسى تولّى و تبرّى به معنى مذكور نداشته باشد مؤمن نيست ؛ و احكام اسلام بر او جارى نيست .
هامش
( 1 ) . در اصل : اوليا .