مهدى آثار غريبه و انوار عجيبه ظاهر شده ؛ مثل آثارى كه در وقت ولادت حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ظاهر شده ؛ ولادت او را پوشيده داشتهاند و چنان ظاهر گردانيده كه آن حضرت را از نسلى و عقبى نيست .
بعضى از محبّان اهل البيت روايت كردهاند كه ما ، در اواخر عمر حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام روزى نزد آن حضرت رفتيم و گفتيم اى امام ! اگر قضايى باشد و واقعه تو را رويى نمايد ما پيش كه رويم و نوبت امامت بعد از تو از آن كيست ؟ آن حضرت پرده برداشت و پسرى چهارساله همچون آفتاب درخشان سرمه در چشم كشيده بيرون آمد كه ما هرگز آدمى به فرّ و شكوه و جمال او نديده بوديم ؛ گفت : اين فرزند من است ، محمّد مهدى و او مظهر موعود است و تا قيامت امامت از آن او خواهد بود . اين است روايت بعضى از محبّان اهل بيت .
و امّا لقب آن حضرت عسكرى است . بواسطهء آنكه آن حضرت عسكر ملائكه را بر متوكّل عرض كرد ، چنانچه مذكور شد . و بعضى گويند بواسطه آنكه در موضعى از ولايت بغداد متولّد شده كه اسم آن عسكر است .
المتوفّى فى شبابه بالبلاء ، المدفون عند أبيه بسرّ من رأى
آن حضرت وفات فرموده در جوانى خود به بلا و زحمت ؛ و دفن كرده شده آن حضرت نزد پدر خود در شهر سرّ من رأى .
ولادت آن حضرت در مدينه بود هشتم ربيع الأول سنهء اثنين و ثلاثين و مأتين ، و وفات آن حضرت در زمان متوكل خليفه بود و عمر مبارك آن حضرت بيست و هشت سال . « 1 » گويند : متوكّل خليفه او را زهر داد ؛ و در جوانى از دنياى فانى به بهشت جاودانى نقل كرده و آن حضرت را نزد پدر خود در مشهد مقدّس كه در سرّ من رأى واقع است ، دفن كردهاند . و سرّ من رأى شهريست در كنار دجله كه آن را
هامش
مورد مهدويت فرزند امام عسكرى عليه السّلام مراقب بودهاند .
( 1 ) . گذشت كه وفات امام عسكرى در عهد متوكل نبوده ، زيرا متوكل در سال 247 ه كشته شد در حالى كه رحلت امام در سال 260 ه صورت گرفته است .