از دل و جان امين شده ، بندهء سيّد رضا * بهر زيارت على جانب طوس مىرويم
اللهمّ ارزقنا بلطفك و فضلك و كرمك و امتنانك زيارة قبره المقدس و مرقده المونس ، و اغفر لنا ذنوبنا و اقض جميع حاجاتنا ببركته .
اللهم صلّ على سيّدنا محمّد و آل سيدنا محمد سيّما الإمام المجتبى ابى الحسن على بن موسى الرّضا و سلّم تسليما .
[ قصيدهء مؤلف در ستايش امام رضا عليه السّلام از كتاب مهمان نامهء بخار ]
ز گل نسيم تو جويد دل چو غنچهء من * كه يوسفست مرادم ز بوى پيراهن
تو نو گلى و منم جانگداز كورهء غم * تو يوسفى و منم مبتلاى چاه حزن
رواست با رخ تو ترك ديدن خورشيد * خطاست بىخط تو ياد آهويان ختن
به قصد كشتن احباب زلف را مگشا * پىشكست دل خسته طره را مشكن
سرم چو حق تو شد در ره وفادارى * بيا و حق خود آخر ز گردنم بفكن
ز زلف كج كه رخت راست مىكند چوگان * دلم فتاده چو گويى درون چاه ذقن
ز جور چين سر زلف كافرت شايد * كه من به درگه سلطان دين كنم مأمن
امام روضهء رضوان علىّ بن موسى * رضا و راضى و مرضى و مرتضاى زمن
همام و هادى و مهدى و هاشمى هيئت * امام و آمر و مشكور و مكهاى مسكن
بزرگ اهل هدايت به علم و حلم و كرم * حبيب اهل روايت به اتفاق حسن
مرا دليست به سوى وصال او مايل * مرا رخيست به خاك رهش نهاده ذقن
اگر ز خار ره وصل او كشم خوارى * به ديده خار رهش را نهم به جاى سمن
چو شمع آتش شوقش مرا برافروزد * تنم بود دل مشتاق را به جاى لگن
ز دست قدرت و بازوى شاه عالى قدر * روايتى دهمت در سخن چو درّ عدن
چو زهر قاتل اعدا گرفت حضرت را * به راه موت ببايست بىشكى رفتن
ز محرمان در خويش بندهاى را گفت * كه من چو روح روان را جدا كنم ز بدن
براى مدفن من اين محلّ قبر مرا * شكاف و نيك نظر كن كه هست منزل تن