درو ببين كه يكى چشمهاى است روحافزا * كه هست منبع او جنّت إله منن
نهاده تخت وز سندس لباس من پيدا * روان بيار و مرا ساز از آن لباس كفن
پسم بيار درين روضهء بهشت برين * ز قبر ساز تن اشرف مرا مكمن
روايتست كه بعد از وفات شاه رضا * ز بهر قبر گشودند منزل احسن
نمود تخت بهشت و لباس اخضر او * چنانچه گفته بدان شاه آشكار و علن
چو سرو روضهء آن قبر ساخت مسكن خويش * برست از غم و آزار اين سراى حزن
به سوى موطن اصلى خويش راجع شد * همين بود بر ارباب فهم حبّ وطن
به قول شاه على رضى بهشت بود * محل قبر شريفش زهى بيان حسن
كسى كه ميل بهشتش بود درين عالم * بگو كه بوسه ده اين خاك را به روى و دهن
مهيمنا به حبيب محمد عربى * به حق شاه ولايت على عالى فن
بهر دو سبط مبارك به شاه زين عباد * به حق باقر و صادق به كاظم احسن
به حقّ شاه رضا ساكن حظيرهء قدس * به حق شاه تقى و نقى صبور محن
به حقّ عسكرى و حجة خدا مهدى * كزين دوازدهم ده نجات روح و بدن
فداى خاك رضا باد صد روان امين * كه اوست چارهء درد و شفيع زلّت من « 1 »
هامش
( 1 ) . مهمان نامهء بخارا صص 336 - 338 .