ايشان اسماعيل است كه جماعت اسماعيليه كه خلفاى مصر بودهاند خود را به دو نسبت كنند و آن جماعت برانند كه امام بعد از جعفر ، اسماعيل است شخصى بود او را عبد اللّه بن ميمون قداح مىگفتهاند و او مردم را دعوت به امامت اسماعيل مىكرده و حضرت امام جعفر عليه السّلام از اسماعيل راضى نبوده و اسماعيل در حال حيات حضرت امام جعفر عليه السّلام وفات كرده ، در موضعى كه از مواضع مدينه ، كه آن را عريض خوانند و نعش او را به مدينه آوردهاند .
و جماعت اسماعيليه برانند كه او پنهان شده و وفات نكرده و سخن درين ابو [ اب ] بسيار است . و از جمله اولاد آن حضرت موسى كاظم عليه السّلام است كه بعد از آن حضرت امام به حق بوده نزد اماميه ؛ و لقب مبارك آن حضرت ، جعفر صادق است از كمال صدقى كه آن حضرت داشته و آن حضرت را سيد و زكى و صالح هم از القابست كه ائمه را تمامى لقب و وصف بوده ؛ زيرا كه امام بزرگ امت است و پاكيزه است از عيوب و بندهء صالح حق تعالى است .
صاحب السّمع السّميع من اللّه البديع ، المقبور مع ابويه و عمّه بالبقيع
آن حضرت صاحب گوش شنونده است از خداى تعالى آفريننده و پيدا كنندهء مخلوقات .
و اين اشارتست به گوش شنواى آن حضرت در آنچه از پدران خود شنيده و ياد گرفته و نكات و دقايق تفسير كلام اللّه و حقايق علوم و معارف كه آن حضرت ياد گرفته و از پدران شنيده و به امّت رسانيده ؛ چنانچه هيچ يك از ائمه ، آن مقدار نشر علوم سمعيه نكردهاند كه آن حضرت فرمود . و اين ميراث از حضرت جد خود امير المؤمنين عليه السّلام يافته ؛ چنانچه روايت كردهاند كه چون اين آيه نازل شده
« وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ »
حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، به امير المؤمنين على عليه السّلام فرمود : من از خدا در خواست كردم كه گوش ترا از آن گرداند كه هر چه بشنوى يادگيرى . حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود كه ، من هرگز بعد از آن هيچ فراموش نكردم .
و وفات حضرت امام جعفر در مدينه بود و سن مبارك آن حضرت به قول اصح