و ان كادوا ليفتنونك عن الذي اوحينا اليك [ فى على ] لتفترى علينا غيره و اذا لاتخذوك خليلا 73 / 17
بدرستى كه نزديك بود در بلا اندازند ترا از آنان كه وحى كرديم ما بسوى تو تا برانى بر ما غير او را و آنگاه هرآينه فرا گرفتند ترا دوست
وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً
73 / 17 405
و فرو مىفرستيم از قرآن آنچه او شفا و رحمت است براى گروندگان و نيفزود ستمكاران را مگر زيانكردنى را
إِنَّا أَعْتَدْنا لِلظَّالِمِينَ ناراً أَحاطَ بِهِمْ سُرادِقُها
29 / 18 405
كه ما آماده كرديم براى ستمكاران آتشى را كه احاطه كند به ايشان سراپردهء او
لاهِيَةً قُلُوبُهُمْ وَ أَسَرُّوا النَّجْوَى الَّذِينَ ظَلَمُوا ، هَلْ هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ
3 / 21 405
دلهاى غافلشان نهان كردند راز را ، آنها كه ستم كردند آيا نيست مگر آدمى مانند شما
وَ لْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ نِكاحاً حَتَّى يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ
33 / 24 405
و بايد كه عفت ورزند آنان كه نمىيابند نكاحى را تا اينكه بىنيازشان كند خدا از فضل خودش
وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنا هَبْ لَنا مِنْ أَزْواجِنا وَ ذُرِّيَّاتِنا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقِينَ إِماماً
74 / 25
و آنها كه مىگويند پروردگارا ببخش ما را از زنانمان و فرزندانمان روشنى چشم و بگردان ما را براى پرهيزكاران پيشوا
فلما خر تبينت [ الانس و ] الجن ان لو كانوا يعلمون الغيب ما لبثوا فى العذاب المهين 14 / 34 405
پس چون برو در افتاد ظاهر شد جنيان را اگر بوده باشند كه مىدانستند غيب را ، درنگ نمىكردند در عذاب خواركننده
[ و اذا قيل . . . عنت و لا يتبعوهم فى الحيوة الدنيا لعلكم ترحمون 406
( اين آيه نادرست است و در قرآن هم نيست )
وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اتَّقُوا ما بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَ ما خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
45 / 36 406
و چون گفته شود به ايشان بپرهيزيد آنچه پيش از شماست و آنچه در پس شماست تا شايد رحم كرده شويد