شتابد ] .
من اشفق من النّار لهى عن الشّهوات . آن كس كه از آتش دوزخ بترسد ياد از شهوات نكند .
من ترقّب الموت لهى عن اللّذات [ هر كه انتظار مرگ دارد از لذتها چشم پوشد ] .
من اعتزّ بالعبيد أذلّه اللّه . آن كس كه بندگان را سبب عزت خويش داند ، خداوند او را ذليل كند .
من غشّنا فليس منّا [ هر كه با ما نادرستى كند از ما نيست ] .
من أحدث في أمرنا هذا ما ليس فيه ، فهو ردّ . مىفرمايد : كسى كه در شريعت ما حديث بدعتى كند در شريعت ما نيست ، و او مرتد است .
من تأنّى اصاب او كاد ، و من عجّل اخطأ او كاد : كسى كه كار به حزم و تأنّى كرد طريق صواب جست ، يا نزديك به صواب شد ، و آن كس كه عجلت نمود خطا كرد ، يا نزديك به خطا افتاد .
من يزرع خيرا يحصد زعبة ، و من يزرع شرّا يحصده ندامة [ هر كه خيرى بكارد سود برد و هر كه بدى كارد پشيمانى درود ] .
من رزق من شيء ، فليلزمه [ هر كسى كه چيزى نصيبش كردهاند در حفظ آن بكوشد ] .
من أنزلت إليه نعمة فليشكرها . من رفق بامّتي رفق اللّه به [ هر كه با امّت من ملايمت كند خدا با وى ملايمت كند ] .
من عاد مريضا لم يزل في خرقة الجنّة : كسى كه مريضى را عيادت كند همواره جاى در جنّت كند .
من دعا على من ظلمه فقد انتصر : كسى كه بر ستمكار خويش نفرين كند نصرت يابد .
من مشى مع ظالم فقد اجرم من تشبّه بقوم فهو منهم : كسى كه با قومى تشبه جويد در شمار آن قوم رود .
من طلب العلم تكفّل اللّه برزقه : كسى كه در طلب علم كوشد ، خداوند كفيل رزق او باشد .
من لم ينفعه علم ضرّه جهله : كسى را كه هيچ علمى سود نكند ، جهلش زيان
ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي ) — صفحة 2241
مساهمون: لسان الملك سپهر
ص٢٢٤١