خاتمه
تا اينجا ، « شرايط و آداب قبل از دعاء همراه دعا و بعد از دعا » روشن شد كه از جملهء آن آداب ، مخفى داشتن دعا بود . اين شرط نسبت به ساير شروط و آداب ، مانند سلطانى است كه بر آنها حكومت مىكند و دعا را حفظ مىنمايد ، چون در اين صورت است كه دعا از دشمن تمام اعمال انسان و نابودكنندهء آنها ، حفظ مىماند ، بلكه دشمنى كه اگر همراه اعمال انسان باشد ، به جاى ثواب ، عقاب نصيبش مىگردد .
اين دشمن ، « ريا » مىباشد ، اى كاش ! رياكار تنها ثوابش از بين مىرفت و از عقاب سالم مىماند .
دشمن و آفت ديگرى هم مشابه « ريا » وجود دارد و آن « عجب » است كه موجب نابودى عمل و غضب پروردگار عالميان مىگردد ، بنا بر اين ، سزاوار است در اينجا در مورد اين دو آفت ، بحثى داشته باشيم .