يعنى : « مؤمن ، خداوند عزيز و جليل را براى حاجتش مىخواند و او در جواب مىگويد : اجابتش را به تأخير بيندازيد ، چون من مشتاق صدا و دعاى اويم و آنگاه كه قيامت برپا شد مىگويد : بندهء من ! مرا خواندى اما من اجابتت را به تأخير انداختم ، ثواب تو چنين و چنان است . و نيز در فلان كار هم مرا خواندى و آنجا هم اجابت تو را به تأخير انداختم ، ثواب تو چنين و چنان است . آنگاه حضرت فرمود :
در اينجا مؤمن به خاطر ديدن پاداشهاى عظيم الهى ، آرزو مىكند كه اى كاش ! در دنيا خدا هيچ يك از دعاهايش را مستجاب نمىكرد » .
531 - « قال رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - : رحم اللَّه عبدا طلب الى اللَّه حاجة فالحّ في الدّعاء استجيب له او لم يستجب له »
. يعنى : « رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود : رحمت كند خدا بندهاى را كه از او حاجتى بخواهد و بر آن اصرار نمايد ، چه مستجاب شده و چه نشده باشد » .
آنگاه حضرت ، اين آيهء شريفه را تلاوت فرمودند :
-
وَ أَدْعُوا رَبِّي عَسى أَلَّا أَكُونَ بِدُعاءِ رَبِّي شَقِيًّا
« 1 » .
يعنى : « پروردگار خود را مىخوانم ، باشد كه به سبب خواندن او ، به بدبختى نيفتم » .
از رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - نقل شده است كه فرمود :
- « انّ اللَّه يحبّ السّائل اللّحوح »
« 2 » .
يعنى : « خداوند متعال ، سائل اصراركننده را دوست دارد » .
هامش
( 1 ) سورهء مريم ، آيهء 48 .
( 2 ) در حديث 406 گذشت .