و نيز فرمود :
488 - « قال رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ما مؤمن دعا للمؤمنين الّا ردّ اللَّه عليه مثل الّذى دعا لهم به من كلّ مؤمن و مؤمنة مضى من اوّل الدّهر الى ما هو آت الى يوم القيامة ، و انّ العبد ليؤمر به الى النّار يوم القيامة فيسحب فيقول المؤمنون و المؤمنات : يا ربّ ، هذا الّذى كان يدعو لنا ، فيشفعوا فيه ، فيشفّعهم اللَّه فيه فينجو » .
يعنى : « رسول حق - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود : هر گاه مؤمنى براى مؤمنين دعا كند ، خداوند متعال همان دعا را به تعداد هر مرد و زن مؤمنى كه از ابتداى خلقت تا قيام قيامت مىآيند ، به او بر مىگرداند ، روز قيامت بندهاى را مىآورند فرمان مىرسد : او را به آتش ببريد ، ملائكه او را كشان كشان به سوى آتش مىبرند ، در اين حال مردان و زنان با ايمان مىگويند : پروردگارا ! اين همان فردى است كه براى ما دعا كرده ، اينجاست كه آنان براى اين فرد ، شفاعت مىكند ، خداوند متعال هم شفاعت آنان را مىپذيرد و او نجات مىيابد » .
« على بن ابراهيم » از پدرش نقل كرده است كه : « عبد اللَّه بن جندب » را در عرفات در حالى ديدم كه كسى چون او در آنجا يافت نمىشد ، دستهايش به سوى آسمان بلند بود و اشك از گونههايش بر زمين مىريخت ، وقتى مردم رفتند به او گفتم :
اى ابا محمد ! من كسى را چون تو ( غرق در ذكر و دعا و سوز گداز ) نديدم ، گفت : به خدا قسم ! دعا نكردم مكر براى برادران دينىام ، چون امام كاظم - عليه السّلام - به من خبر داد كه :
489 - « من دعا لاخيه به ظهر الغيب نودى من العرش : و لك مائة الف ضعف » .
يعنى : « كسى كه براى برادران دينى در پشت سرشان دعا كند ، از عرش الهى ندا مىرسد كه « صد هزار برابرش ، براى تو باد » .
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 302
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٣٠٢