« اللَّه ، قال : احفظ اللَّه يحفظك ، احفظ اللَّه تجده امامك ، تعرّف الى اللَّه في الرّخاء يعرفك في الشّدّة ، و اذا سألت فاسأل اللَّه ، و اذا استعنت فاستعن باللَّه ، فقد جرى القلم بما هو كائن الى يوم القيامة ، و لو انّ الخلق كلّهم جهدوا على ان ينفعوك بما لم يكتبه اللَّه لك ما قدروا عليه »
« 1 » .
يعنى : « اى ابا ذرّ ! آيا كلماتى به تو بياموزم كه برايت منفعت داشته باشد ؟ ( ابا ذر مىگويد : ) گفتم : بلى اى رسول خدا ! فرمود : تو از خدا حفاظت كن تا خدا از تو حفاظت كند . اگر از خدا حفاظت نمايى ، او را در جلو خود ، خواهى يافت ، در روز راحتى و آسايش ، معروف و شناخته شده درگاه حق باش تا او تو را در روز شدّت و نيازت بشناسد . اگر درخواستى دارى از خدا بطلب و اگر كمك مىخواهى از او بخواه ، همانا مقدّرات عالم تا روز قيامت تحت قلم ذات اقدس الهى است ، اگر تمام خلق بكوشند تا نفعى به تو برسانند كه خدا آن را برايت ثبت نكرده است ، هرگز قدرت چنين كارى را نخواهند داشت » .
« هارون بن خارجه » از امام صادق - عليه السّلام - روايت كرده است كه فرمود :
- « انّ الدّعاء في الرّخاء ليستخرج الحوائج في البلاء »
« 2 » .
يعنى : « دعا ، در زمان راحتى و آسايش ، براى بر آورده شدن حوايج در روز نيازمندى است » .
و از آن حضرت است كه فرمود :
- « من تخوّف من بلاء يصيبه فتقدّم فيه بالدّعاء لم يره اللَّه عزّ و جلّ ذلك البلاء ابدا »
« 3 » .
يعنى : « كسى كه از رسيدن بلايى هراسناك است ، اگر قبل از آن دعا كند ،
هامش
( 1 ) در حديث 334 گذشت .
( 2 ) در حديث 337 گذشت .
( 3 ) در حديث 336 گذشت .