خداوند متعال هرگز آن بلا را به او نشان نخواهد داد » .
امام زين العابدين - عليه السّلام - فرمود :
481 - « الدّعاء بعد ما ينزل البلاء لا ينتفع به »
. يعنى : « دعا كردن بعد از نزول بلا ، فايدهاى ندارد » .
ن - دعا براى برادران دينى و التماس دعا از ايشان :
« ابن ابى عمير » از هشام بن سالم و او از امام صادق - عليه السّلام - نقل كرده است كه فرمود :
482 - « من قدّم اربعين من المؤمنين ثمّ دعا استجيب له »
. يعنى : « كسى كه اول براى چهل مؤمن دعا كند و سپس براى خودش ، دعايش مستجاب مىشود » .
و تأكيد شده كه بعد از پايان نماز شب ، در حال سجده بگويد :
483 - « اللّهمّ ربّ الفجر و الليال العشر و الشّفع و الوتر و الليل اذا يسر ، و ربّ كلّ شيء ، و إله كلّ شيء و مليك كلّ شيء صلّ على محمّد و إله و افعل بى و بفلان و فلان ( به جاى فلان و فلان ، اسامى مؤمنين را ذكر كند ) ما انت اهله ، و لا تفعل بنا ما نحن اهله يا
أَهْلُ التَّقْوى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ
»
. يعنى : « اى پروردگار صبح و شبهاى دهگانه و جفت و تك و شب به هنگام رفتنش ! اى پروردگار و معبود و پادشاه هر چيز ! بر محمد و آلش درود فرست و براى من و فلانى و فلانى آنچه را كه خود سزاوارش هستى انجام بده ، نه آنچه را كه ما سزاوار آنيم ! اى نگهدارنده و آمرزندهء بندگان ! » .