امام باقر - عليه السّلام - هم فرمود :
317 - « الحاجّ و المعتمر و الصّائم وفد اللَّه ان سألوه اعطاهم ، و إن دعوه اجابهم ، و ان شفعوا شفّعهم اللَّه ، و ان سكتوا ابتدأهم ، و يعوّضون بالدّرهم الف الف درهم »
. يعنى : « حاجى و معتمر ( كسى كه عمره به جاى مىآورد ) و روزهدار ، هر سه نمايندگان الهىاند ، اگر درخواست كنند به آنان مىدهد ، اگر دعا كنند ، اجابت مىنمايد ، اگر شفاعت كسى را بكنند ، ذات اقدس الهى شفاعتشان را مىپذيرد ، اگر ساكت شوند او سخن گفتن را آغاز مىكند و به جاى يك درهم ( كه در راه خدا داده شده ) يك ميليون درهم عوض مىگيرند » .
ز - كسى كه براى چهل برادر دينى خود دعا كند و نام آنان را بر زبان جارى نمايد .
ح - كسى كه در دستش انگشترى از فيروزه يا عقيق باشد :
از امام صادق - عليه السّلام - نقل است كه فرمود :
318 - « قال رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - : قال اللَّه تعالى : انّى لأستحي من عبد يرفع يده و فيها خاتم فيروز فاردّها خائبة »
. يعنى : « رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود كه ذات اقدس الهى مىفرمايد : بندهاى كه دستش را به سوى من بالا بياورد و در آن دست ، انگشتر فيروزه باشد ، من شرم مىكنم كه او را نااميد برگردانم » .
حضرت صادق - عليه السّلام - فرمود :
319 - « ما رفعت كفّ الى اللَّه عزّ و جلّ احبّ اليه من كفّ فيها خاتم عقيق »
. يعنى : « دستى محبوبتر از دستى كه در آن انگشتر عقيق باشد به سوى خداوند عزيز و جليل بالا نرفته است » .
در باب آداب دعا نيز ان شاء اللَّه تعالى مطالبى در اين زمينه خواهد آمد « 1 » .
هامش
( 1 ) باب چهارم : در آداب دعا .