يعنى : « اگر مؤمن در راه خير و درست حركت كند و مريض شود يا به مسافرت برود يا در اثر پيرى ، نتواند اعمالش را چون گذشته انجام دهد ، خداوند متعال همانند اعمال ايام عادى را برايش خواهد نوشت » .
آنگاه حضرت ، اين آيه را تلاوت فرمود :
-
فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ
« 1 » .
يعنى : « براى آنان پاداشى است دائمى » .
از حضرت صادق - عليه السّلام - اين گونه نقل شده است كه :
313 - « اذا مات المؤمن صعد ملكاه فقالا : يا ربّنا ، امتّ فلانا ، فيقول : انزلا فصلّيا عليه عند قبره و هلّلانى و كبّرانى و اكتبا ما تعملان له »
. يعنى : « وقتى مؤمن مىميرد ، دو فرشتهء او بالا رفته مىگويند : پروردگارا ! فلانى را قبض روح كردى ، خداوند متعال مىفرمايد : پايين برويد و بر قبرش نماز بگزاريد و لا إله الا اللَّه و اللَّه اكبر بگوييد ، آنگاه اين اعمال را به حساب او بنويسيد » .
از « جابر » نقل است كه مردى كر و لال نزد رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - آمده با دستش اشارهاى نمود ، آن حضرت فرمود :
314 - « اعطوه صحيفة حتّى يكتب فيها ما يريد »
. يعنى : « كاغذى به او بدهيد تا مقصودش را بنويسد » .
آن مرد كاغذ را گرفت و نوشت : « اشهد ان لا إله الّا اللَّه و انّ محمّدا رسول اللَّه » .
در اينجا رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود :
- « اكتبوا له كتابا تبشّرونه بالجنّة فانّه ليس من مسلم يفجع بكريمته او بلسانه او بسمعه او برجله او بيده فيحمد اللَّه على ما اصابه و يحتسب من عند اللَّه ذلك الّا نجّاه اللَّه من النّار و ادخله الجنّة »
.
هامش
( 1 ) سورهء تين ، آيهء 6 .