از رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - روايت شده است كه فرمود :
309 - « للمريض اربع خصال : يرفع عنه القلم ، يأمر اللَّه الملك فليكتب له افضل ما كان يعمله في صحّته ، و ينفى عن كلّ عضو من جسده ما عمله من ذنب ، فان مات مات مغفورا له و ان عاش عاش مغفورا له
» . يعنى : « مريض چهار خصلت دارد :
اوّل - گناه برايش نوشته نمىشود ( البته در امورى كه نسبت به آنها اضطرار دارد ) .
دوّم - خداوند متعال به فرشته فرمان مىدهد كه بهترين عملى را كه در زمان صحتش انجام مىداد در حال مرض نيز برايش بنويسند .
سوّم - هر گناهى كه با اعضاى بدنش مرتكب شده ، پاك مىگردد .
چهارم - چه بميرد و چه زنده بماند ، آمرزيده شده است » .
« و اذا مرض المسلم كتب اللَّه له كأحسن ما كان يعمله في صحّته ، و تساقطت ذنوبه كما يتساقط ورق الشّجر » .
يعنى : « وقتى مسلمان مريض مىشود ، خداوند متعال بهترين عملى را كه در زمان صحتش انجام مىداد به حسابش مىنويسد و گناهانش بسان ريزش برگ از درخت مىريزد » .
- « و من عاد مريضا في اللَّه لم يسأل المريض للعائد شيئا الّا استجاب له » .
يعنى : « كسى كه مريضى را عيادت مىكند ، اگر آن مريض برايش دعا كند ، مستجاب مىشود » .
« و يوحى اللَّه تعالى الى ملك الشّمال ان لا تكتب على عبدى شيئا ما دام في وثاقى ، و الى ملك اليمين ان اجعل انين عبدى حسنات
» . يعنى : « خداوند متعال به فرشتهء جانب چپ اين گونه وحى مىفرستد : مادامى كه بندهام در پناه من است برايش چيزى ننويس و به فرشتهء جانب راست اين گونه وحى مىكند : براى نالهء بندهام حسنه بنويس » .
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 211
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٢١١