« الا انّ عمل اهل الجنّة خزنة بربوة ، الا انّ عمل اهل النّار سهلة بسهوة »
. يعنى : « آگاه باشيد كه عمل اهل بهشت چون كوه سخت است و عمل اهل جهنم چون زمين پست و نرم » .
« الا ربّ شهوة ساعة اورثت حزنا طويلا يوم القيامة »
. يعنى : « چه بسا شهوت و لذت يك لحظهاى كه موجب حزن و اندوه طولانى در قيامت گردد » .
8 - حضرت امير المؤمنين على بن ابى طالب ( ع )
احوال آن بزرگوار آشكارتر است از اينكه بخواهيم بيان كنيم .
« سويد بن غفله » گويد : پس از آنكه مردم با على - عليه السّلام - براى خلافت بيعت كردند ، بر آن جناب وارد شدم ، ديدم حضرت بر حصير كوچكى نشسته در حالى كه در اطاقش غير از آن ، چيز ديگرى نبود ، عرض كردم :
اى امير المؤمنين ! اكنون بيت المال در دست توست و در خانه هم چيزى كه بدان احتياج دارى نيست ( پس چرا از بيت المال رفع احتياج نمىكنى ؟ ) فرمود :
297 - « يا ابن غفلة ، انّ اللبيب لا يتأثّث في دار النّقلة و لنا دار امن قد نقلنا اليها خير متاعنا و انّا عن قليل اليها صائرون
» . يعنى : « اى پسر غفله ! فرد خردمند هرگز در خانهاى كه بايد از آنجا كوچ كند اثاث بسيار ترتيب نمىدهد ، براى ما خانهء امنى است كه بهترين متاع و كالاى خود را به آنجا فرستاديم و به زودى خود نيز بدان محل خواهيم رفت » .
هر گاه وجود مقدس امير المؤمنين - عليه السّلام - مىخواست جامهاى تهيّه كند ، به بازار مىرفت و دو لباس مىخريد ، بهتر را به « قنبر » مىداد و آن ديگرى را خود مىپوشيد ، آنگاه نزد نجّار آمده مىفرمود :
298 - « خذه بقدومك و يقول هذه تخرج في مصلحة اخرى
» . يعنى : « يكى از دو آستينش را كوتاه كن تا براى كار ديگرى از آن استفاده كنيم » .