يعنى : « همانا روز قيامت ، وعدهگاه است » .
عمر برگشت در حالى كه چهرهاش چون شب ، سياه گشته بود .
اى برادر ! اگر عمرت را به نعمت جاودان آخرت نفروشى ، آن را به بهايى اندك چون چند درهم فروختهاى ، چون هر چه بدوى و تلاش كنى ، نهايتش اين است كه در تمام عمرت به اندازهء يك اطاق طلا يا نقره يا كمتر از آن ، در آمد كسب كرده باشى ، تو كه راضى نبودى عمرت را به قيمت دنيا بفروشى ، آيا ضرر نكردهاى ؟ به همين خاطر است كه شاعر مىگويد :
الدّهر ساومنى عمرى و قلت له * ما بعت عمرى بالدّنيا و ما فيها
ثمّ اشتريه بتدريج بلا ثمن * تبّت يدا صفقة قد خاب شاريها
يعنى : « روزگار در خريدن عمرم مبالغه مىكرد ، ولى من مىگفتم آن راحتى را به قيمت دنيا و آنچه در اوست هم نمىدهم » .
« اما به تدريج ، آن را رايگان از من خريد ، نابود باد دو دست معاملهگرى كه فروشندهاش زيان ديد » .
در خبر از پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - نقل شده است كه فرمود :
279 - « يفتح للعبد يوم القيامة على كلّ يوم من ايام عمره اربع و عشرون خزانة عدد ساعات الليل و النّهار خزانة يجدها مملوءة نورا و سرورا فيناله عند مشاهدتها من الفرح و السّرور ما لو وزّع على اهل النّار لأدهشهم عن الاحساس بالم النّار و هى السّاعة الّتى اطاع فيها ربّه »
. يعنى : « روز قيامت براى بندگان خدا در برابر هر روز از ايام عمر ، بيست و چهار مخزن به تعداد ساعات شبانه روز گشوده مىشود ، مخزنى را باز مىكنند مىبيند پر است از نور و سرور صاحبش ، با ديدن چنين صحنهاى ، خوشحال و شادمان مىشود بحدّى كه اگر شادى او را بين اهل جهنّم تقسيم كنند مات و مبهوت شده درد آتش را احساس نخواهند كرد ، اين مخزن همان ساعتى است كه در آن