« امّا الطّبق الاوّل فلا يحبّون جمع المال و ادّخاره ، و لا يسعون في اقتنائه و احتكاره ، و انّما رضاهم من الدّنيا سدّ جوعة ، و ستر عورة ، و غناهم منها ما بلغ بهم الآخرة ، فأولئك هم الآمنون الّذين لا خوف عليهم و لا هم يحزنون
» . يعنى : « طبقهء اول ، كسانىاند كه جمع مال و ذخيره سازى آن را دوست ندارند و در به دست آوردن و احتكار آن ، تلاش نمىكنند به مقدارى كه سدّ جوع و ستر عورت كنند ، راضىاند ، هر مقدار كه اينان را به آخرت برساند ، برايشان بس است ، اين گروه در امنيت بسر مىبرند و برايشان خوف و اندوهى نيست » .
« و امّا الطّبق الثّانى فانّهم يحبّون جمع المال من اطيب وجوهه و احسن سبله ، يصلون به ارحامهم ، و يبرّون به اخوانهم ، و يواسون به فقراءهم و لعضّ احدهم على الرّصف ايسر عليه من ان يكتسب درهما من غير حلّه او يمنعه من حقّه او يكون له خازنا الى يوم موته ، فأولئك الّذين ان نوقشوا عذّبوا ، و ان عفى عنهم سلموا » .
يعنى : « گروه دوم كسانىاند كه دوست دارند از راه حلال و پاكيزه مال به دست بياورند تا به بستگان خود رسيدگى كنند ، به برادرانشان نيكى كنند و به فقرا سركشى نمايند ، براى اينان سنگ به دندان گرفتن راحتتر است از اينكه يك درهمى را از راه حرام به دست بياورند يا به مستحقّش نرسانند تا روز مرگ ، آن را پسانداز كنند ، اگر در قيامت با اينان مناقشه شود ، گرفتار عذاب مىشوند و اگر عفو گردند ، در سلامت خواهند بود » .
« و امّا الطّبق الثّالث فانّهم يحبّون جمع المال ممّا حلّ و حرم ، و منعه ممّا افترض و وجب ، ان انفقوا اسرافا و بذارا ، و ان امسكوه بخلا و احتكارا ، اؤلئك الّذين ملكت الدّنيا زمام قلوبهم حتّى اوردتهم النّار بذنوبهم »
. يعنى : « دستهء سوم ، جمع آورى مال را دوست دارند ، حلال و حرام برايشان فرقى ندارد ، واجبات را ترك مىكنند و در مصرف ، اسرافكارند و اگر دست نگهدارند و خرج نكنند از روى بخل و احتكار است ( نه به خاطر ترك اسراف ) اينان كسانىاند كه دنيا زمام قلبهاشان را مالك گرديده تا به سبب گناهان وارد جهنمشان گرداند » .
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 173
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص١٧٣