ف
فارابى ابو نصر محمد بن محمد بن طرخان بن اوزلغ ملقب به معلم ثانى و مشهور به ابو نصر فارابى حدود 259 - 339 ه ق
ابو نصر ، متولد فاراب از شهرهاى ترك در سرزمين خراسان بود و به سال 339 ه / 950 م .
نزد سيف الدوله على بن حمدان در خلافت الراضى و المقتدر عباسى در دمشق وفات كرد و سن او از هشتاد سال تجاوز مىكرد ، و بنابراين ولادت او تقريبا در سال 259 هجرى بوده است . « 1 »
فارابى موقعيت و مقام شامخى بين متفكران و فلاسفه داشته است ، و شارحان حال و تذكرهنويسان را بر آن داشته كه او را بزرگترين فيلسوف مسلمانان يا فيلسوف بلامعارض مسلمانان معرفى كرده و نوشتهاند كه او حقيقتا فيلسوف مسلمانان بوده است « 2 » و او را معلم دوم خواندهاند ، و مقصودشان اين بوده است كه ارسطو معلم اول و فارابى معلم دوم است .
فارابى را مؤسس اول فلسفه به معناى حقيقى آن دانستهاند . او براى فلسفه زندگى كرد و در آن اثر بسيارى گذاشت و قدرت خود را در راه آن صرف كرد و براى سير كردن اشتهاى خود در فلسفه از همه چيز امور دنيا گذشت . گول مظاهر جذاب دنيا را نخورد و از لذايذ و ملذات دنيا چشم پوشيد و در بين فلاسفهء اسلام ازهرجهت بىنظير بود .
فارابى از لحاظ موقعيت سالار كاروان اسلامى در فرهنگ و فلسفه و دانش به شمار آمده است و تأليفات او راه را هموار كرد تا امثال ابن سينا و ابن رشد پا به عرصهء ظهور
هامش
( 1 ) - - عيون الانباء ، ص 223 - 224 و تاريخ الفلسفة فى الاسلام ، ص 199 - 200 با حاشيهاش .
( 2 ) - تاريخ الفلسفة فى الاسلام ، ص 192 ، پابرگ