چنانكه اسماعيل افشار و پرتو بيضايى ثابت كردهاند سرقات ادبى جسورانهاى از سلجوقنامهء ظهيرى و اشعار شاعران مختلف است 95 .
ايرانيان تازىنويس ( 1200 - 1000 )
در پايان ، بايد ، لااقل در نهايت اختصار ، به تعداد بسيار زياد دانشمندانى اشاره كرد كه هرچند اصلا ايرانى بودند ، ولى مؤلفاتشان ، منحصرا يا عمدتا ، به عربى است . مهمترين اينان عبارتند از محمد طوسى ( وفات : 459 ه ) ، متكلم شيعىمذهب ؛ محمد غزالى ( وفات : 505 ه ) ، بزرگترين متكلم اسلام و درعينحال مصلح اساسى شريعت ؛ ميدانى ( وفات : 518 ه ) ، گردآورندهء امثال و حكم ؛ زمخشرى ( وفات : 538 ه ) نحوى ؛ فرهنگنويس و متكلم معتزلى ، عبد اللّه البيضاوى ( وفات : 685 ه ) كه بعدا به تهذيب تفسير قرآن زمخشرى از تعليمات غلط معتزلى پرداخت ؛ فخر الدين رازى ( وفات : 606 ه ) متكلم ، فقيه و فيلسوف ، و بسيارى ديگر .