كه ظاهر خبر است ، و محتمل است براى ميّت باشد چنان كه از بعض روايات ظاهر مىشود . و من ديدم در مجموعهاى كه شيخ شهيد رحمه اللّه به زيارت قبر استاد خود فخر المحقّقين ابن آيت اللّه علّامه رفت و فرمود : نقل مىكنم از صاحب اين قبر ، و او نقل كرد از والد ماجدش به سند خود از امام رضا عليه السّلام كه : هر كه زيارت كند قبر برادر مؤمن خود را و بخواند نزد او سورهء قدر را و بگويد :
اللّهمّ جاف الارض عن جنوبهم ، و صاعد اليك ارواحهم ، و زدهم منك رضوانا ، و اسكن اليهم من رحمتك ما تصل به وحدتهم ، و تونس وحشتهم ، انّك على كلّ شىء قدير . ايمن شود از فزع اكبر خواننده و ميّت .
و از جملهء چيزهايى كه دلالت دارد بر جلالت محمّد بن اسماعيل و اختصاصش به حضرت امام رضا عليه السّلام ، آن چيزى است كه نقل شده از جناب سيّد مرتضى والد علّامهء طباطبائى بحر العلوم كه در شب ولادت پسرش علّامهء مذكور در خواب ديد كه حضرت امام رضا - صلوات اللّه عليه - محمّد بن اسماعيل بن بزيع را فرستاد با شمعى و آن شمع را روشن كرد بر بام خانهء والد بحر العلوم پس بلند شد روشنايى آن شمع به حدّى كه نهايت آن ديده نمىشد . [ 1 ]
( فقير گويد ) : شكّى نيست كه آن شمع علّامه بحر العلوم بوده كه روشن كرد دنيا را به نور خود . و كافى است در جلالت او كه شيخ اكبر جناب حاج شيخ جعفر كاشف الغطاء - رضوان اللّه عليه - با آن فقاهت و رياست و جلالت پاك كند خاك نعلين او را به حنك عمامهء خود ، و به تواتر رسيده باشد تشرّف او به ملاقات امام عصر - عجّل اللّه فرجه الشّريف - ، و مكرّر نقل شده باشد كرامات باهرات از او به حدّى كه شيخ اعظم صاحب جواهر در حقّ او فرمايد : صاحب الكرامات الباهرة ، و المعجزات القاهرة .
ولادت شريفش در كربلاى معلّى واقع شد در سنهء هزار و صد و پنجاه و پنج قريب پنجاه و هشت سال نورش جلوهگر بود و در سنه هزار و دويست و دوازده
هامش
[ 1 ] دار السلام ، ج 2 ، ص 206 .