قاضى نور اللّه در مجالس المؤمنين فرموده : از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت است كه گفت آگاه باش بدرستى كه از براى خدا حرمى است و آن مكّه است ، و از براى حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم حرمى است و آن مدينه است ، و از براى امير المؤمنين عليه السّلام حرمى است و آن كوفه است ، آگاه باش بدرستى كه حرم من و حرم اولاد من بعد از من در قم است . آگاه باش بدرستى كه قم كوفهء صغيره است ، و همانا از براى بهشت هشت در است سه در آن به سوى قم است ، و وفات كند در قم زنى كه از اولاد من باشد ، و نام او فاطمه دختر موسى عليه السّلام است كه داخل مىشود به سبب شفاعت او شيعهء من جميع ايشان در بهشت . [ 1 ]
بدان كه در كافى روايت شده از يونس بن يعقوب كه چون حضرت موسى عليه السّلام رجوع كرد از بغداد و تشريف برد به مدينه در فيد - كه نام منزلى است - دخترى از آن حضرت وفات يافت ، در آنجا او را دفن نمودند و حضرت فرمود بعض موالى خود را كه قبر او را گچ اندود كند و بنويسد بر لوحى اسم او را و بگذارد آن را در قبر او . [ 2 ]
و در تاريخ قم است آنچه حاصلش اين است :
چنين رسيده كه رضائيّه دختران خود را به شوهر نمىدادند ، زيرا كسى را كه همسر و هم كفو ايشان بود نمىيافتند ، و حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام را بيست و يك دختر بوده است و هيچ يك شوهر نكردهاند . و اين مطلب در ميان دختران ايشان عادت شده ، و محمّد بن على الرضا عليه السّلام به شهر مدينه ده ديه وقف كرده است براى دختران و خواهران خود كه شوهر نكردهاند و از ارتفاعات آن ديهها نصيب و قسط رضائيّه كه به قم ساكن بودهاند از مدينه جهت ايشان مىآوردند .
هامش
[ 1 ] بحار الأنوار ، ج 60 ، ص 228 ؛ مجالس المؤمنين ، ج 1 ، ص 83 ؛ النقض ، ص 196 .
[ 2 ] الكافى ، ج 3 ، ص 202 .