خبرى مناسب با اين حكايت .
و بدان نيز كه منتهى مىشود به علىّ مرعش نسب شريف سيّد شهيد و عالم فاضل جليل قاضى نور اللّه ابن شريف الدّين حسينى مرعشى « 1 » صاحب مجالس المؤمنين ، و احقاق الحقّ ، و الصّوارم المهرقة و غير ذلك .
معاصر شيخنا البهايى بوده و در اكبرآباد هند قاضى القضاة بود ، و با آن كه ما بين اهل سنّت بود تقيّه مىنمود ، آنچه قضاوت نمود و حكم داد تمامتش بر مذهب اماميّه بود و لكن آن را مطابق مىكرد با فتواى يكى از ائمهء اهل سنّت از كثرت اطلاع و مهارتى كه داشت در فقه شيعه و سنّى و احاطه به كتب و تصانيف آنها .
اهل سنّت او را به سبب تأليف كتاب احقاق الحقّ شهيد كردند . و مرقد شريفش در اكبرآباد مزار و مشهور است . قريب نود مجلّد در غالب علوم تأليف نموده كه از جملهء آنها است مصائب النّواصب در ردّ ميرزا مخدوم شريفى كه در مدّت هفده روز نوشته . و والدش نيز از اهل علم و حديث بوده .
و نيز از سادات مرعشيّه است ، سيّد محقّق علّامه خليفه سلطان : حسين بن محمّد بن محمود الحسينى الآملى الاصفهانى ملقّب به سلطان العلماء ، صاحب مصنّفات و حواشى دقيقهء موجزه مفيده .
در زمان شاه عبّاس اوّل امر وزارت و صدارت به وى تفويض شد و چندان مكانت و مرتبت پيدا كرد نزد سلطان كه داماد سلطان گرديد . صاحب تاريخ عالم آراء در تاريخ وزارت او اين مصرع گفته : « وزير شاه شد داماد سلطان » .
در سنهء هزار و شصت و چهار در اشرف مازندران وفات كرد ، جنازهء شريفش را از اشرف به نجف اشرف حمل كردند و به خاك سپردند .
و نيز از سادات مرعشيّه است ، سيّد سند و ركن معتمد ، عالم فاضل جليل و فقيه محقّق بىبديل ، محدّث باهر ، و سحاب ماطر ، و بحر زاخر ، جناب آقا ميرزا
هامش
( 1 ) براى اطلاع بيشتر نك : فوائد الرضوية ، ص 697 ؛ ريحانة الادب ، ج 3 ، ص 384 ؛ روضات الجنات ، ج 4 ، ص 257 ؛ رياض العلماء ، ج 5 ، ص 265 ؛ معجم المؤلفين ، ج 12 ، ص 122 .