تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتهى الآمال في تواريخ النبي و الآل ( فارسي ) — صفحة 1231

مساهمون:

ص١٢٣١
منتسبند سادات مرعشيّه و آن‌ها چهار فرقه‌اند : فرقهء اوّل : سادات عالى درجات مازندران كه به تشيّع مشهورند ، و از جملهء ايشان است مير قوام الدّين كه سلاطين قواميّه مرعشيّهء مازندران به او منسوبند و او مشهور به مير بزرگ است و نسبش بدين طريق است : سيّد قوام الدّين صادق بن عبد اللّه بن محمّد بن ابى هاشم بن على بن حسن بن على المرعش ، و آن جناب مدّتى در خراسان به سلوك مشغول بود ، بعد از آن به مازندران وطن اصلى خود رجوع كرد ، و در سنهء هفتصد و شصت فرمانده مازندران گرديد ، و در سنهء هفتصد و هشتاد و يك وفات كرد و در آمل مدفون گشت ، و مشهدش مزارى است ساطع الأنوار كه در عهد صفويّه بارگاهش به اهتمام تمام پرداخته و قبّهء عظيمى بر آن افراخته شد . و او را چند پسر والاگهر بوده ، از آن جمله است سيّد رضى الدّين والى آمل و سيّد فخر الدّين سردار رستمدار ، و سيّد كمال الدّين فرمان فرماى سارى . فرقهء دوم : سادات شوشترند كه از مازندران به آنجا آمده‌اند و ترويج مذهب ائمّهء اطهار عليهم السّلام نموده‌اند . و از اكابر متأخّر ايشان صدر عالى مقدار ، امير شمس الدّين اسد اللّه الشّهير به شاه مير و پدر منشرح الصّدر مير سيّد شريف است . فرقهء سوم : مرعشيّهء اصفهانند كه ايشان نيز از مازندران به اصفهان آمده‌اند . فرقهء چهارم : مرعشيّهء قزوين‌اند كه از قديم الأيّام در آن ديار روزگار گذرانيده‌اند ، و بعضى از ايشان نقيب و متولّى آستانهء حضرت شاهزادهء حسين‌اند . « 1 » و بدان كه از اولاد على مرعش است سيّد فاضل فقيه ، عارف ، زاهد ، ورع ، اديب ابو محمّد حسن بن حمزة بن على مرعش كه از اجلّاى فقهاى طايفهء شيعه و از علماء اماميّهء مائهء رابعه است و در طبرستان بوده ، شيخ نجاشى و طوسى و علّامه و ساير ارباب رجال - رضوان اللّه عليهم - او را ذكر كرده‌اند و ستايش بليغ از او نموده‌اند و مصنّفات او را نام برده‌اند ، روايت مىكند از او تلّعكبرى .
هامش
( 1 ) مجالس المؤمنين ، ج 1 ، ص 147 و 148 .