داشت و از بهرش رزق واسع و روزى فراوان مقرّر داشت و مردم خراسان او را بزرگ داشتند . و عبيد اللّه در ضيعتى كه در ذى امران يا ذى امان داشت وفات يافت ، و او را از چهار تن عقب بماند : على الصّالح و جعفر الحجّة و محمّد الجوّانى و حمزة المختلس .
امّا على الصّالح بن عبيد اللّه الأعرج كنيهاش ابو الحسن و مردى كريم و با ورع و فاضل و پرهيزكار و ازهد آل ابو طالب بود . و او و زوجهاش امّ سلمه دختر عبد اللّه بن الحسين الأصغر را كه دختر عمويش باشد الزوج الصّالح مىخواندند .
قاضى نور اللّه در مجالس المؤمنين گفته آنچه حاصلش اين است كه : ابو الحسن على بن عبيد اللّه اعرج سخت بزرگ و عظيم القدر بود و رياست عراق به دو تعلّق داشت و مستجاب الدّعوة و اعبد آل ابو طالب بود در زمان خويش . و از اختصاص يافتگان به حضرت امام موسى و امام رضا عليهما السّلام بود و حضرت امام رضا عليه السّلام او را زوج الصّالح مىناميد و آخر الأمر در خدمت آن حضرت به خراسان رفت ، و چون محمّد بن ابراهيم طباطبا خواست از بهر ولايت ابو السّرايا از وى بيعت ستاند ، قبول نكرد .
و در رجال كشى از سليمان بن جعفر مروى است كه : على بن عبيد اللّه در آغاز امر با من گفت : مىخواهم در حضرت امام رضا عليه السّلام فايز شوم و بر وى سلام فرستم .
گفتم : چه تو را بازمىدارد ؟
گفت : عظمت و هيبت آن حضرت چون روزى چند بر آمد امام عليه السّلام رنجور شد .
مردم به عبادت آن جناب مبادرت نمودند با وى گفتم : وقت است كه به حضور مباركش مشرّف شوى ، چون به خدمت آن حضرت رسيد امام عليه السّلام او را مكرّم و معظّم داشت ، على بن عبيد اللّه نيك شادان شد ، از آن پس وى در بستر رنجورى در افتاد ، امام عليه السّلام او را عبادت فرمود ، من نيز در خدمت آن حضرت بودم و آن حضرت چندان جلوس فرمود تا آنان كه در آن خانه بودند بيرون رفتند ، و چون آن حضرت بيرون شد من نيز در خدمت آن حضرت بيرون شدم ، كنيز من در خانهء على
منتهى الآمال في تواريخ النبي و الآل ( فارسي ) — صفحة 1235
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص١٢٣٥