تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتهى الآمال في تواريخ النبي و الآل ( فارسي ) — صفحة 1117

مساهمون:

ص١١١٧
بطونهم ، و لا يهتمّون بغذاء النّفس بان ينيروا مصابيح ألبابهم بالعلم ليسلموا من لواحق الجهالة و الذّنوب فى اعتقاداتهم و اعمالهم ؟ » يعنى : براى چيست كه مىبينم مردم را هنگامى كه در شب طعام نزد ايشان حاضر مىشود به مشقّت و رنج روشن مىكنند چراغ را تا آن كه ببينند چيست كه داخل در شكم خود مىكنند ، و لكن اهتمام نمىكنند در غذاى نفس ، ( يعنى : مطالبى كه در سينه جاى مىدهند و اعتقاد به آن مىنمايند ) به آن كه روشن كنند چراغ عقول خود را به علم تا سالم بمانند از آنچه به آن‌ها ملحق مىشود از ضرر جهالت و گناهان در اعتقادات و اعمال خود .

چهارم

- در عين الحياة است كه از حضرت على بن الحسين عليه السّلام منقول است كه فرمود : بدرستى كه دنيا بار كرده است و پشت كرده است و مىرود ، و آخرت بار كرده است و رو كرده است و مىآيد . و هر يك از دنيا و آخرت را فرزندان و اصحاب است ، پس شما از فرزندان آخرت باشيد نه از فرزندان و كاركنان دنيا . اى گروه ! از زاهدان در دنيا باشيد و به سوى آخرت رغبت نماييد ، بدرستى كه زاهدان در دنيا زمين را بساط خود مىدانند ، و خاك را فرش خود قرار داده‌اند ، و آب را بوى خوش خود مىدانند و به آن خود را مىشويند و خوشبو مىسازند و خود را جدا كرده‌اند و بريده‌اند از دنيا بريدنى . بدرستى كه كسى كه مشتاق بهشت است شهوت‌هاى دنيا را فراموش مىكند ، و كسى كه از آتش جهنّم مىترسد البته مرتكب محرّمات نمىشود ، و كسى كه ترك دنيا كرد مصيبت‌هاى دنيا بر او سهل مىشود . بدرستى كه خدا را بندگانى هست كه در مرتبهء يقين چنانند كه گويا اهل بهشت را در بهشت ديده‌اند كه مخلّدند و گويا اهل جهنّم را در جهنّم ديده‌اند كه معذّبند ، مردم از شرّ ايشان ايمنند ، و دل‌هاى ايشان پيوسته از غم آخرت محزون است ، و نفس‌هاى ايشان عفيف است از محرّمات و شبهات ، و كارهاى ايشان سبك است و بر خود دشوار نكرده‌اند . چند روزى اندك صبر كردند ، پس در آخرت راحت‌هاى