جليله و اجرهاى جميله است .
اين مطلب از غايت وضوح محتاج به دليل نيست ، و بر متتبّع خبير و ناقد بصير مكشوف است كه اخبار متواتره وارد شده بر استحباب بكاء بر آن حضرت و تذكّر مصائب او و ابكاء يعنى گريانيدن و تباكى « 1 » يعنى گريه بر خود بستن و به صورت و هيأت باكى در آمدن نه آن كه مراد رياى در گريه باشد ، چه بكاء بر حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام عبادت است و ريا در عبادات مثل قياس در ادلّه و ربا در معامله جايز نيست . و همچنين اخبار كثيره وارد شده در احيا امر أئمّة و فضل مجالسى كه احياى امر ايشان مىشود و آن كه ائمّه عليهم السّلام اين نحو مجالس را دوست مىدارند و ملائكه در آن مجالس حاضر مىشوند .
همچنين در اخبار متعدّده وارد شده كه جزع در همه چيز مكروه است مگر جزع بر سيّد الشّهداء عليه السّلام . « 2 »
و در اخبار كثيره وارد شده كه ايّام عاشورا ايّام مصيبت و حزن اهل بيت است .
و هم روايت شده كه به حزن ما محزون شوند و به سرور ما مسرور .
و اخبار بىشمار وارد شده كه ائمّه عليهم السّلام شعراء را امر مىكردند به خواندن مراثى ، و گوش مىكردند و مىگريستند و ايشان را جايزه مىدادند و فضيلت اين كار را بيان مىفرمودند ، و ما برخى از احاديث اين مقام را در اوايل باب پنجم نقل كرديم .
و در كافى و تهذيب از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : پدرم ابو جعفر عليه السّلام فرمود : وقف كن براى من كذا و كذا از براى زنانى كه بر من ندبه كنند در منى ايّام منى . « 3 »
هامش
( 1 ) و شيخ ما در لؤلؤ و مرجان معنى ديگر نيز از براى تباكى احتمال داده و آن اين است كه مؤمنين يكديگر را به كردار و گفتار و رفتار بگريانند .
( 2 ) بحار الأنوار ، ج 44 ، ص 291 ؛ كامل الزيارات ، تحقيق نشر الفقاهة ، ص 201 - 202 .
( 3 ) بحار الأنوار ، ج 46 ، ص 220 ؛ الكافى ، ج 5 ، ص 117 .