در ينابيع المودة است كه امرء القيس را سه دختر بوده ، يكى را حضرت امير المؤمنين عليه السّلام تزويج فرموده ، و يكى را حضرت امام حسن عليه السّلام ، و سيّم را حضرت امام حسين عليه السّلام . « 1 » و اين زن همان است كه حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام در حقّ او فرمود : اشعار معروفه را ، و بعد از شهادت آن حضرت اشراف قريش او را خواستگارى كردند ، او اجابت نكرد و جواب گفت كه بعد از مواصلت با پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با كس ديگر مواصلت نكنم و بعد از امام حسين عليه السّلام شوهرى ديگر نمىخواهم ، و در مجلس ابن زياد چون نگاه اين زن بر سر مقدّس شوهرش افتاد بىتاب شده و آن سر مبارك را گرفت و بوسيد و در كنار خود نهاد و نوحهسرايى كرد و گفت :
وا حسينا فلا نسيت حسينا * أقصدته أسنّة الأعداء
غادروه بكربلاء صريعا * لا سقى اللّه جانبى كربلاء
و در تواريخ مسطور است كه بعد از واقعهء كربلا يك سال زياده زنده نماند و لايزال در گريه و سوگوارى گذرانيد و از آفتاب به سايه نيامد ، گويا بعد از آن كه به چشم خود ديده بود كه بدن مطهّر حضرت امام حسين عليه السّلام را برهنه مقابل آفتاب انداختهاند با خود قرار داد و معاهده كرد كه ديگر در سايه زيست نكند . و ابن اثير در كامل گفته ، كه گفته شده رباب مدّت يك سال بر سر قبر حضرت امام حسين عليه السّلام اقامت جست پس از آن به مدينه عود كرد و از اسف و حزن وفات كرد . « 2 »
فقير گويد كه : در احوال حسن مثنّى دانستى كه زوجهء او فاطمه بنت الحسين عليه السّلام نيز يك سال بر سر قبر او اقامت جست و به سوگوارى و عبادت مشغول شد بعد از آن مدّت به خانه منتقل شد .
و ديگر از زوجات آن حضرت ، ليلى بنت ابو مرّة بن عروة بن مسعود ثقفيّه است كه مادرش ميمونة بنت ابو سفيان بوده . و او والدهء ماجدهء جناب علىّ اكبر است ، و
هامش
( 1 ) ينابيع المودة ، ص 318 و چاپ جديد ، ج 3 ، ص 9 .
( 2 ) الكامل فى التاريخ ، ج 4 ، ص 88 .