ذكر حال جعفر بن حسن مثنّى و در بيان اولاد او :
ابو الحسن جعفر بن حسن سيّدى با زلاقت زبان و طلاقت لسان بود و در شمار خطباى بنى هاشم مىرفت . و او اكبر برادران خود بود و او نيز به حبس منصور افتاد لكن او را رها كرد تا به مدينه مراجعت نمود . چون سنين عمرش به هفتاد رسيد در مدينه وفات نمود ، و او را چهار پسر و شش دختر بود :
1 - عبد اللّه ، 2 - قاسم ، 3 - ابراهيم ، 4 - حسن ، 5 - فاطمه ، 6 - رقيّه ، 7 - زينب ، 8 - امّ الحسن ، 9 - امّ القاسم .
امّا عبد اللّه و قاسم بلا عقب بودند ، و امّا ابراهيم مادرش امّ ولدى بوده از روميّه ، و از احفاد او است عبد اللّه بن جعفر بن ابراهيم كه مادر او آمنه دختر عبيد اللّه بن الحسين الأصغر بن على بن الحسين عليهما السّلام بوده . و اين عبد اللّه در ايّام خلافت مأمون سفر فارس كرد گاهى كه در سايهء درختى خفته بود جمعى از خوارج بر او تاختند و او را مقتول ساختند . و از وى جز دخترى به جاى نماند و او را محمّد بن جعفر بن عبيد اللّه بن حسين اصغر كابين بست و در سراى او وفات يافت و نسل ابراهيم بن جعفر منقرض شد .
امّا حسن بن جعفر ، پس او آن كس است كه در واقعهء فخّ تخلّف كرد . و او را چند دختر و پنج پسر بود :
1 - سليمان ، 2 - ابراهيم ، 3 - محمّد ، 4 - عبد اللّه ، 5 - جعفر . و از دختران او است فاطمة الكبرى معروف به امّ جعفر و او را عمر بن عبد اللّه بن محمّد بن عمران « 1 » بن علىّ بن ابى طالب عليه السّلام تزويج كرد .
و سليمان و ابراهيم در حيات پدر وفات كردند . و محمّد معروف بود به سيلق و مادرش مليكه دختر حسن بن داود « 2 » بن حسن مثنّى بود و او را يك دختر و دو پسر
هامش
( 1 ) در نسخه اسلاميه : عمر .
( 2 ) در نسخهء اسلاميه : داود بن حسن .