در خاتمهء مستدرك نقل فرموده ، « 1 » و من حاصل آن را در مفاتيح ذكر كردم .
و جناب عبد العظيم را پسرى بود به نام محمّد ، او نيز مردى بزرگ قدر و با زهادت و كثرت عبادت معروف بود .
مكشوف باد كه احقر در ايّام مجاورت ارض اقدس غرىّ و اوان استفاده از شيخ جليل علّامة عصره ، و فريد دهره ، جناب آقا ميرزا فتح اللّه مشهور به شريعت اصفهانى - دام ظلّه العالى - از جناب ايشان شنيدم كه فرمودند : يكى از علماى نسّابه كتابى تأليف نموده موسوم به منتقله و در آن كتاب شرح داده احوال هر يك از سادات را كه از جايى به جايى منتقل شدند . از جمله نوشته كه محمّد « 2 » بن عبد العظيم منتقل شد به جانب سامره و در اراضى بلد دجيل وفات يافت ، و چون درست عبارات كلام ايشان را مستحضر نيستم به حاصل آن پرداختم .
و بالجمله جناب ايشان از نقل اين قضيّه در منتقله استظهار فرمودند كه اين قبر معروف به امامزاده سيّد محمّد كه در نزديكى بلد يك منزلى سامره واقع است و به جلالت شأن و بروز كرامات معروف همان قبر محمّد بن عبد العظيم حسنى باشد ، لكن مشهور آن است كه آن قبر محمّد بن علىّ الهادى عليه السّلام است كه به جلالت شأن ممتاز است و اوست كه حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام به جهت مرگ او گريبان چاك زد ، و همين بود معتقد شيخ مرحوم علّامهء نورى - طاب ثراه - و عامّهء علماء بلكه علماء عصر سابق ، چنان كه حموى در معجم البلدان در « بلد » گفته : و قال عبد الكريم بن طاووس : بها قبر ابى جعفر محمّد بن على الهادى عليه السّلام به اتّفاق .
سيّم از پسران حسن بن زيد بن الحسن عليه السّلام ابو طاهر زيد است ، و زيد را سه فرزند است :
هامش
( 1 ) و نيز در سى مقالهء آقاى رضا استادى ، ص 36 تا 39 .
( 2 ) در اين كه آيا محمد داراى فرزند بوده يا نه اختلافى وجود دارد . نك : منتقلة الطالبية ، ص 157 ؛ در عمدة الطالب ، ص 71 او را بلا عقب معرفى كرده است و در بعضى كتابها آمده كه نسل حضرت عبد العظيم از همين محمد باقى ماند ( منتقلة الطالبية ص 157 به نقل از سى مقاله حضرت آقاى استادى ، ص 62 . )