آنها جعدة بن هبيره است كه فارس ميدان حرب و شجاع بوده و از جانب حضرت امير المؤمنين عليه السّلام امارت خراسان داشت .
و ابو طالب پيش از هجرت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم به سه سال به رحمت الهى و اصل شد و به قولى بعد از سه روز از وفات او وفات خديجه واقع شد و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم آن سال را عام الحزن نام نهاد و ما ذكر كرديم وفات اين دو بزرگوار را در فصل شش . ص 136 .
و امّا « عبّاس » ، « 1 » كنيت او ابو الفضل بود ، و سقايت زمزم با او بود ، و در جنگ بدر اسلام آورد ، و در مدينه در آخر ايّام عثمان وفات يافت ، و در آخر عمر نابينا شده بود ، و مادر او و ضرار نتيله بود ، و او را نه پسر و سه دختر بود ، عبد اللّه و عبيد اللّه و فضل و قثم ( به ضم قاف و فتح مثلّثه ) و معبد ( به فتح ميم و موحّده ) و عبد الرّحمن و تمّام و كثيّر و حارث و امّ حبيب و آمنه و صفيّه .
و مادر امّ حبيب و شش برادر كه اسمشان مقدّم ذكر شد امّ الفضل لبابه دختر حارث هلالى ، خواهر ميمونه دختر حارث زوجهء پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم بوده و با آن كه امّ الفضل ايشان را در يك خانه بزاد ، مدفن ايشان از هم دور افتاده ، قبر فضل در اجنادين از اراضى روم است ، و معبد و عبد الرّحمن در افريقيّه است ، و عبد اللّه در طائف ، و عبيد اللّه در يمن ، و قثم در سمرقند است .
و بغوى گفته كه : امّ الفضل زنى است كه بعد از خديجه - رضى اللّه عنها - اسلام آورده .
و بعضى اولاد عبّاس را ده پسر گرفتهاند به زيادتى عون ، و مؤيّد اين كلام تصريح عبّاس است به عدد آنها چنانچه شيخ شهيد ثانى در شرح درايه خود فرموده كه تمام ( بدون تشديد ) از همه پسران عبّاس كوچكتر بوده و عبّاس او را در بر مىگرفت و مىگفت :
هامش
( 1 ) دربارهء عباس نك ايضا : الطبقات الكبرى ، ج 4 ، ص 5 - 33 ؛ السير ، ج 2 ، ص 78 - 103 ؛ الاصابة ج 2 ، ص 271 - 272 ؛ كتاب الشجرة النبوية فى نسب خير البرية ، ص 62 ؛ اعلام الورى ، ج 1 ، ص 283 .