شهادت بگفت و صلوات بر رسول صلّى اللّه عليه و آله و امير المؤمنين عليه السّلام تا به پدر بيامد . پس اين آيت بخواند :
« وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ * وَ نُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ نُرِيَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما كانُوا يَحْذَرُونَ »
« 1 » . « 2 »
نسيم روايت كند كه : در پيش حجّت رفتم بعد از مولود وى به شبى .
مرا عطسه فرود آمد . مرا گفت : يرحمك اللّه . نسيم گفت : من سخت خرّم شدم بدان دعا و كلام وى . فقال : الا أبشّرك بالعطاس ؟ فقلت : بلى . فقال : هو امان من الموت ثلاثة ايّام . « 3 »
قاعدهء نوزدهم : در احوال مادر حجّة القائم
بشر بن سليمان نخّاس كه از اولاد ابو ايّوب انصارى بود و موالى و همسايهء امام ابو الحسن العسكرى صلّى اللّه عليه بودى ، روايت كند كه :
كافور خادم آمد كه : تو را ابو محمّد الحسن مىخواند . پيش وى رفتم . مرا گفت : يا بشر ، موالات ميان ما و شما قديم است و شما هميشه ثقات ما بوديد . و من تو را تشريف مىدهم به چيزى كه تو را بر شيعهء ما سبقت بود بر موالات به سرّى ، كه به روى و كنيزكى در بغداد در بيع آرى . و نامه بنوشت به خطّ رومى و مهر خويش بر آنجا نهاد و دستارچهاى زر بيرون آورد در آنجا دويست و بيست دينار بود . گفت : بستان و در فلان روز چاشتگاه به معبر فرات حاضر آى تا زواريق « 4 » سبايا برسد با قوّاد بنى عبّاس .
و جمعى عرب جمع آيند به ابتياع جوارى . و عمر بن يزيد النّخاس را ببين و
هامش
( 1 ) - قصص ( 28 ) / 5 - 6 .
( 2 ) - اعلام الورى / 394 - 395 . كمال الدين / 424 - 425 ، اثبات الوصيّه / 218 .
( 3 ) - اعلام الورى / 315 ، الثاقب / 584 .
( 4 ) - زواريق : جمع زورق .