فصل فى طرف من معجزاته الّتى ظهرت على يده
معمّر خلّاد گويد : از رضا ( ع ) پرسيدم از چند چيز . تا آخر گفت : ما حاجتك الى ذلك ؟ هذا ابو جعفر قد اجلسته مجلسى و صيّرته مكانى . و قال : انّا اهل البيت يتوارث اصاغرنا عن اكابرنا القذّة بالقذّة . « 1 »
حسين بن يسار گويد كه : ابن قياما به رضا ( ع ) نوشت كه : تو چگونه امام باشى و تو را فرزندى نيست ؟ امام ( ع ) در جواب نوشت بدين عبارت و اشارت كرد به غيبت به ولادت فرزندى كه خلف وى باشد : و ما علّمك انّه لا يكون لى ولد ؟ ! و اللّه لا يمضى الايّام و اللّيالى حتّى يرزقنى اللّه ذكرا يفرّق بين الحقّ و الباطل . « 2 »
و از آن جمله علىّ بن خالد گويد : به عسكر بودم . مرا خبر دادند كه مردى متنبّى محبوس كردند اينجا و از ناحيهء شام آوردند . من به زندان شدم و از سجّان « 3 » اجازت خواستم در پيش وى شدم . مردى را ديدم با عقل و فهم و راى .
قصّهء وى پرسيدم . گفت : در شام عبادت مىكردم در موضعى كه سر امام
هامش
( 1 ) - الكافى 1 / 320 ، اعلام الورى / 331 .
( 2 ) - الكافى / 320 ، اعلام الورى / 331 ، كشف الغمّه 3 / 199 ، الارشاد 2 / 277 .
( 3 ) - سجّان : زندانبان .