فصل فى دلالة امامته
خيرانى از پدر روايت كند كه : در خدمت امام رضا عليه السّلام ايستاده بودم . شخصى از وى پرسيد كه : يا سيّدى ، ان كان كون فالى من ؟ قال : الى ابى جعفر ابنى . فكأنّ القائل استصغر سنّ ابى جعفر . فقال ابو الحسن ( ع ) : انّ اللّه بعث عيسى بن مريم رسولا نبيّا صاحب شريعة مبتدأة فى اصغر من السّنّ الّذى هو فيه . « 1 »
حسين بن جهم گويد كه : پيش رضا نشسته بودم كه پسر خود ابو جعفر را بخواند - و وى كودك بود - و در حجر من بنشاند . و مرا گفت : جامهء وى بر كن و ميان هر دو دوش وى بنگر . جامه بر كندم و نگاه كردم . ميان دو كتف وى مانندهء خاتمى داخل گوشت ديدم . امام ( ع ) گفت : اين مىبينى ؟ مثل اين در همين موضع پدر من بود . « 2 »
و اين ، علامت جملهء انبيا و ائمّه بود . آدم را در پيشانى بود . چون انگشت برداشتى ، نور جبههء وى - كه آن نور نبوّت بودى - در انگشت وى طاهر
هامش
( 1 ) - دلائل الامامه / 204 ، اعلام الورى / 331 .
( 2 ) - الكافى 1 / 320 ، الارشاد 2 / 278 ، اعلام الورى / 332 . در مصادر نام راوى « حسن بن جهم » آمده است .