فصل
وى را پانزده فرزند بود : اوّل باقر عليه السّلام من امّ عبد اللّه بنت الحسين بن علىّ بن ابى طالب عليهم السّلام ، و ابو الحسين زيد و عمر از امّ ولد ، و عبد اللّه و حسن و حسين از امّ ولد ، و حسين اصغر و عبد الرحمن و سليمان از امّ ولد ، و على - و وى اصغر اولاد وى بود - و خديجه از امّ ولد ، و محمّد اصغر از امّ ولد و فاطمه و عليّه و امّ كلثوم .
و زيد بن علىّ بن الحسين افضل اولاد وى بود بعد از ابو جعفر الباقر . و زيد عابد بود و ورع و سخى و شجاع . و خروج كرد با شمشير به طلب ثار خون حسين و مردم را با ولايت اهل البيت دعوت مىكرد و از جملهء متّهمان نبود . و وى دانست كه مستحقّ امامت ، برادر وى است باقر عليه السّلام . و به نزديك وفات وصيّت به جعفر صادق عليه السّلام كرد .
و جمعى گويند كه : سبب خروج آن بود كه روزى پيش هشام بن عبد الملك در رفت و هشام اهل شام را حاضر كرده بود و گفته بود كه : بايد كه شما تنگ نشينيد در مجلس تا چون زيد در اين مجلس آيد موضعى نيابد به صفّ نعال بنشيند و از من دور باشد . زيد چون در رفت ، روى به هشام كرد و گفت كه : بندهء خداى بزرگ آن بود كه بندگى خداى كند و وصيّت و نصيحت به خير . و من تو را وصيّت مىكنم به عبادت و تقواى خداى . از