فصل فى مناقبه عليه السّلام
صادق عليه السّلام گفت كه : هيچ بشرى طاقت آن نداشت كه آن عبادت كند كه رسول صلّى اللّه عليه و آله كردى الّا على عليه السّلام كه هزار بنده للّه را و نجات را از عذاب ابد آزاد بكرد ، ثمن جمله به كدّ يمين و عرق جبين به دست آورده ، و اگر لباس وى از دست فضله بودى ، به جلم و مقراض ببريدى . و هيچكس به عبادت وى و فقه وى و عفّت وى نزديكتر نبود به وى الّا علىّ بن الحسين عليهما السّلام كه عبادت و صلاحيّت وى نزديك بودى به على عليه السّلام . « 1 »
باقر عليه السّلام گويد كه : روزى در خدمت پدرم علىّ بن الحسين بودم ، وى را ديدم از كثرت عبادت رنگ روى زرد كرده از بىخوابى و چشمها رنگ بگردانيده و در گود افتاده از گريه و پيشانى از كثرت سجود ريش شده و ساقها آماس گرفته از كثرت قيام به شب در نماز . من در گريه افتادم و بر وى رحمت آمد . و وى در فكرى بود . ساعتى صبر كرد و گفت : اى پسر ، آن صحيفه كه عبادت جدّت در آنجاست به من ده . مطالعه بكرد و از
هامش
( 1 ) - اعلام الورى / 254 - 255 .