امّا چون نبوّت كسى يا امامت طاهر شد ، تمكين نصرت وى بر رعيّت باشد نه بر خداى . از بهر آنكه وى لطف رعيّت است ، چون وى را بكشد ، لطف خويش به زيان برده باشد و امام به درجهء شهادت برسد . و اسماعيل را از كارد خليل نگه داشت حق تعالى ، زيرا كه نور محمّد در صلب وى بود و نبوّت وى هنوز طاهر نشده بود . و امّا صاحب الامر را نگاه بداشت كه وى عوض نداشت و به طهور نگاه نداشت تا ادا به رفع تكليف نكند كه بناى آن بر اختيار است .
مناقب الطاهرين ( فارسي ) — صفحة 605
مساهمون: عماد الدين حسن بن علي الطبري
ص٦٠٥