2 . يك زوج ماهيچه كه آن هم از جناغ مىرويد و به سوى بالا مىرود و به استخوان لامى پيوند مىخورد ، سپس به حلقوم متصل شده و آن را به سوى پايين مىكشد « 1 » .
ماهيچههاى گلو عبارتند از : دو « نُغنُغه » « 2 » كه نزد گلو قرار داده شدهاند و به عمل فرو بردن غذا كمك مىنمايند . « 3 » آن را بدان .
فصل سيزدهم : تشريح ماهيچههاى استخوان لامى
استخوان لامى داراى ماهيچههاى ويژه خود و ماهيچههاى مشترك با عضو ديگر مىباشد .
اما ماهيچههاى ويژه آن ، سه زوج مىباشند :
1 . يك زوج ماهيچه كه مبدأ آن از دو طرف ( چپ و راست ) فك تحتانى مىباشد و به دو طرف خط راست روى استخوان لامى مىپيوندد ، اين زوج ، استخوان لامى را به سوى فك تحتانى مىكشد ؛
2 . زوج ديگر از زير چانه ( چپ و راست ) رويش مىيابد و با عبور از زير زبان به انتهاى فوقانى استخوان لامى متصل مىگردد ، اين ماهيچه نيز استخوان لامى را به سوى دو جانب فك تحتانى مىكشد ؛
3 . سومين زوج ، رويشگاه آن زوايد سهمى « 4 » نزد ( استخوان حجرى ) « 5 » گوش مىباشد و به جانب تحتانى خط راست روى استخوان لامى متصل مىگردد .
اما درباره تشريح ماهيچههاى مشترك با ديگر اعضا ، سخن گفته شده و يا مىشود .
هامش
( 1 ) اين جفت ماهيچه ، گلو را از باز ماندن بيش از اندازه در هنگام فرياد كشيدن نگه مىدارد در نتيجه توان صدا ، ضعيف نمىگردد و علاوه بر آن از زوال حلقوم از موضع خود صيانت مىكند .
( 2 ) ماهيچه نيزهاى - حلقى (Stylopharyngeus) مبدأ : زايده نيزهاى گيجگاهى ، انتها : كناره خلفى غضروف تيروييد ، عمل : بالا بردن حنجره براى عمل بلع . ماهيچه كامى - حلقى (Palatopharyngeus) مبدأ : نيام كامى و لبه كام سخت انتها : كناره خلفى غضروف تيروييد عمل آن : ديواره حلق را بالا مىبرد . ( ضروريات آناتومى اسنل ، ص 327 و 331 )
( 3 ) نَغانغ به ماهيچههاى گلو نزد زبان كوچك در بالاى انتهايى گلو اطلاق مىشود .
عضلات نغانغ وقتى دچار تشنج شوند ، فضاى موجود را ضيق مىنمايند در نتيجه به سرعت فرو رفتن غذا به پايين كمك مىنمايند و از فوايد ديگر آن يارى صوت و گرم نمودن حلق در برابر برودت آب و هواى وارد بر آن مىباشد . ( گزيده از شرح آملى ، ص 268 )
( 4 ) زوايد سوزنى ، در تشريح جديد زايده استايلوئيد ( نيزهاى ) .
( 5 ) بخش صدفى (Squamous) استخوان گيجگاهى .